Nöbetçi Eczaneler
1923 yılında genç bir balıkçı olan Juan Cuevas Ramírez, mütevazı ahşap teknesiyle Meksika’daki Kaliforniya Körfezi’nde sessiz bir sığınak arıyordu. Amacı, karadaki salgın hastalıklardan ve sivrisineklerden uzak bir yaşam kurmaktı.
Arama yolculuğu, Cortés Denizi’ndeki El Pardito adındaki sadece bir hektarlık çorak ve küçük bir kayalıkta son buldu.
Bol balık popülasyonunu gören Juan, kısa süre sonra eşi Paula’yı da yanına alarak bu ıssız adada yaşamaya başladı.
Susuz ve elektriksiz kaldılar
İlk yıllar genç çift için tam bir ayakta kalma savaşına dönüştü. İçme suyu bulmak için saatlerce kürek çekerek ana karaya veya diğer adalara gitmek zorundaydılar. Ev yapacak malzeme olmadığı için deniz salyangozu kabuklarını kireç haline getirip kayaların üzerine taş evler inşa ettiler.
Zamanla bu küçük adacıkta büyüyen aile, 9 çocuk sahibi oldu. Çocukların her birine adada küçük taş evler yapıldı. Juan’ın komşu adadaki bir kadından olan 7 çocuğuna da yine eşi Paula’nın sahip çıkmasıyla ada, onlarca kişilik dev bir aile yerleşkesine dönüştü.
Turizm cennetine dönüştü
Kuşaklar değiştikçe kurucuların torunları adanın ekonomisini yeniden şekillendirdi. Deniz yaşamına dair asırlık bilgilerini turizmle birleştiren aile, El Pardito’yu bölgenin en dikkat çekici ekoturizm rotalarından biri haline getirdi.
Bugün adayı ziyaret eden turistler, kristal berraklığındaki sularda şnorkelle dalış yapabiliyor, zengin resifleri ve deniz canlılarını keşfedebiliyor,
dünyanın en küçük yerleşim yerlerinden birinde yaşayan ailenin 100 yıllık ilham verici hikayesini bizzat torunlarından dinleyebiliyor.