Erzurum’un Mesajı: Dadaşlar Sırça Köşkleri Sarsıyor

Pazar günü Erzurum’da bir hareketlilik vardı ki, sormayın gitsin! Anahtar Parti’nin Genel Başkanı’nın katıldığı program, adeta bir halk buluşmasına dönüştü.

Salon hınca hınç dolmuş, yetmemiş, bir o kadar insan da dışarıda kalmış. Kalabalık öyle yoğundu ki, yerel teşkilatlar bile bu ilgiyi beklemiyormuş, belli ki hazırlıksız yakalanmışlar.

E, haliyle bazı aksaklıklar olmuş; salona giremeyen gazeteciler, siyasiler, bir miktar kargaşa…

Ama olsun, varsın olsun! Kalabalık olsun da, isterse kaos olsun, değil mi?

Erzurum’un dadaşları bir mesaj verdi, o mesaj da taş gibi ağır, yürek gibi netti.

Erzurum, malum, iktidarın kalesi olarak bilinir. Yıllardır oylar sağlam, destek köklü.

Ama bu kalabalık, bu coşku, başka bir şey söylüyor.

Sanki dadaşlar, “Ey iktidar, sırça köşklerinde oturup ahkâm kesmekle olmuyor, halkın içine in, bizi dinle!” diyor. Salondaki o kalabalık, dışarıda bekleyenler, o enerji…

Bunlar tesadüf değil. Belli ki bir şeyler değişiyor.

Erzurum’un nabzı, sadece yerel bir hareketlilikten ibaret değil; bu, memleketin dört bir yanındaki memnuniyetsizliğin, belirsiz süreçlerden yorulmuşluğun bir yansıması.

Peki, ne arıyor bu insanlar? Sosyolojiyi iyi okumak lazım, diyor yazar. Hakikaten de öyle.

Erzurum’daki bu kalabalık, milliyetçi ama muhalif bir çatı arayışında gibi. “Dadaş” ruhu, her zaman vatanına, bayrağına bağlı; ama bu bağlılık, artık sorgusuz sualsiz bir teslimiyet değil. İnsanlar, kendilerini duyacak, anlayacak, sahici bir ses istiyor.

İktidarın kalesinde böyle bir kalabalığın toplanması, hele ki Anahtar Parti gibi yeni bir oluşumun etrafında bu kadar insanın bir araya gelmesi, bence net bir uyarı:

Pabuç pahalı artık! Ya halkın içine karışıp derdini dinlersiniz ya da o sırça köşkler bir gün tuzla buz olur, benden demesi.

Bu işin şakası yok. Erzurum’un dadaşları, sadece bir partinin programına katılmadı; biriken öfkelerini, umutlarını, taleplerini haykırdı.

Belki de yıllardır süregelen “nasılsa oyumuz garanti” rahatlığına bir çentik attılar. Sosyolojiyi okumak dedik ya, işte bu kalabalık, o sosyolojinin ta kendisi.

Memnuniyetsizlik var, belirsizlikten bıkkınlık var, ama aynı zamanda bir umut var. Yeni bir çatı, yeni bir ses, yeni bir yol arayışı…

Erzurum, bu pazar günü, sadece bir miting alanı değildi; bir mesaj panosuydu. İktidar, bu mesajı ne kadar ciddiye alır, orası meçhul.

Ama bir gerçek var: Yarın iş işten geçerse, “Keşke” demenin faydası olmaz.

Hadi bakalım, dadaşlar konuştu, sıra dinlemekte.

Erzurum’un bu çıkışı, belki de memleketin dört bir yanına yayılacak bir dalganın ilk kıpırtısı. Ne dersiniz, sizce de pabuç pahalı değil mi?


Av. Ebubekir ELMALI
Hukukçu