Kaç Watt’lık Ülkeyiz!

Bugün hâlâ ekonomiyi konuşuyoruz.

Enflasyon, döviz, bütçe açığı, faiz, filan fıstık…

Sanki bunların hepsi çözülebilir meseleler gibi.

Hâlbuki asıl mesele kapıda.

Sessiz sedasız geliyor.

Ve bu ülkeyi hazırlıksız yakalamaya çok hevesli bir gelecek var:

Enerji çağı.

Yakında kimse “asgari ücret kaç para?” diye sormayacak.

“Emekliye ne zam geldi?” diye tartışmayacak.

“Faiz düştü mü, çıktı mı?” diye kavga edilmeyecek.

Çünkü para denen şey…

Hani şu kâğıt parçası…

Değersizleşecek.

Yeni para birimi belli:

Watt.

Cebinde kaç lira olduğu değil,

ülkenin kaç megawatt ürettiği konuşulacak.

Biz hâlâ kısır döngüdeyiz,

Dünya çoktan ileri gitti.

Büyük devletler, yeni sömürgelerini kuruyor… kimsenin sesi çıkmıyor

Petrol bitti.

Petrol savaşları da.

Yeni savaş alanı: Enerji üretim bölgeleri.

Kömürün kokusundan korkan ahaliye bakmayın…

Kömür bile altın değerinde olacak yakında.

Güneşi sadece bronzlaşmak sananlara da bakmayın…

Dünyanın en büyük şirketleri, güneşi satın alabilmek için birbirlerini yiyor.

Rüzgârı “yazın serinlik, kışın çamaşır kabusu” zannedenler…

Bir gün anlayacaklar ki rüzgârın estiği ülke güçlü ülkedir.

Büyük devletlerin çizdiği yeni haritada “enerji kolonileri” var.

Kimse NATO demiyor,

kimse BM demiyor…

Yeni sistemin adı açık:

Enerji İmparatorluğu.

Peki biz?

Biz hâlâ müteahhitlerle uğraşıyoruz.

En büyük projemiz hâlâ yol, köprü, tünel…

Enerji için bir vizyon?

Yok.

Gerçek enerji politikası?

Yok.

Devlet aklı?

O da aklına esince!

Güneydoğu’da yıllardır bir savaş var, ama kimse adını koymuyor

Dicle, Fırat…

Dünyanın en bereketli suları.

Bizde.

Peki bunun farkında olan kim?

Dış güçler!

Bizimkiler değil.

Her damlanın enerji olduğunu bilen kim?

Komşular!

Bizimkiler değil.

Adı konmamış bir enerji savaşı yaşanıyor orada.

Ama biz hâlâ “sulama projesi” diye konuşuyoruz.

Sanki bu sadece tarım meselesiymiş gibi…

Hayır efendim!

Bu enerji savaşıdır.

Dicle’yi kontrol eden, elektriği kontrol eder.

Elektriği kontrol eden, bölgeyi kontrol eder.

Bölgeyi kontrol eden, yarını kontrol eder.

Bu kadar basit.

Ama bizde basiti anlamayan çok!

Enerji üretemeyen ülke, bağımsız filan değildir

Dolarla bağımlısın.

Gümrükle bağımlısın.

Petrolle bağımlısın.

Doğalgazla bağımlısın.

Sonra da çıkıp “bağımsızlık” masalı anlatıyorlar.

Bağımsızlık watt’la olur watt’la!

Enerjin yoksa söz hakkın yok.

Enerjin yoksa dış politika yapamazsın.

Enerjin yoksa teknoloji konuşamazsın.

Enerjin yoksa savunma sanayii kuramazsın.

Enerjin yoksa millet olamazsın.

Bugün bile chatGPT’ye bir soru soruyorsun,

60 Wh yanıyor.

Geleceğin bilgisi, zekâsı, ekonomisi, siyaseti tamamen enerjiye bağlanıyor.

Biz hâlâ “hocam doğalgaz faturası çok geldi” diye ağlıyoruz.

Sebep belli:

Üretmiyoruz.

Planlamıyoruz.

Görmüyoruz.

Ve en önemlisi…

Enerji stratejisi olan devletlerle yarıştığımızı idrak etmiyoruz.

Son söz: Dünyanın yeni dili watt. Konuşamayan kaybedecek.

Gelecek artık kapının önünde değil,

içeri girdi, oturdu, çayını istedi.

Bu yeni dünyada zengin ülke “çok parası olan” değil,

çok enerjisi olan ülkedir.

Ve acı gerçek şu:

Enerji üretmeyen ülkelerin geleceği,

kendi elinde değildir.

Türkiye bu gerçeği görmezse,

gelecekte bize sadece tek soru sorulacak:

“Kaç watt’lık ülkesiniz?”

Cevap yeterince güçlü değilse…

Kusura bakmayın.

Demokrasi, ekonomi, siyaset…

Hepsi hikâye olur.


Av. Ebubekir ELMALI
HUKUKÇU