Ana Sayfa Arama Yazarlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
Sosyal Medya
Yelena Diana Dobrovolskaya
Yelena Diana Dobrovolskaya

Ödedim. Her Şey Serbest mi?

Kurye ve müşteri ilişkileri, bazen tek bir kapı eşiğinde sınanıyor. Bir sipariş için para ödemek, gecikmeye itiraz etme hakkı verir. Peki ya karşımızdaki insana istediğimiz gibi davranma hakkı?

“Saat kaç oldu, haberin var mı?”

Kapı daha tam açılmadan müşteri başlıyor. Sipariş geç kalmış ve eşikte elinde paketle duran kişi, bekleme boyunca birikenlerin hepsini dinliyor. Ses tonu, ne patronla ne de sokakta tanımadığınız biriyle kullanacağınız türden.

Kurye büyük ihtimalle sesini çıkarmayacak: Müşteriyle tartışmak onun işine gelmez. Siparişi teslim edip yoluna devam edecek.

Sahne kurgusal, ama tanıdık.

Ben bu sahneyi sahnenin kendisi için yazmıyorum. Beni asıl ilgilendiren, sahneden sonra kalan şey. Bazı insanlar, tam da bu tür muameleden dolayı kurye olmak istemiyor.

Sebep yol, hava ya da merdivenler olmayabilir. İnsan, her gün kapıda biri kendisine sanki bir şey borçluymuş gibi davransın istemiyor. İş seçerken insan, kendisine nasıl davranılacağını da düşünür. Eşiğin bir yanında aşağılama fazla sık duyulduğunda, öbür yanda kimin durmayı kabul edeceğini de etkilemeye başlar.

Kurye ve müşteri ilişkileri, yalnızca siparişin zamanında teslim edilmesinden ibaret değildir. Kapıda kurulan birkaç saniyelik iletişim bile bir insanın yaptığı işe duyduğu saygıyı etkileyebilir.

Kurye ve müşteri ilişkileri: Para üstünlük sağlar mı?

Peki, ödenmiş bir siparişin her tonda konuşma hakkı verdiği düşüncesi nereden çıkıyor?

Para, insanın kendi konumuna bakışını değiştiriyor. Ödediğin sürece müşterisin, müşteri de bilindiği gibi her zaman haklıdır.

Bu formül, satıcının kusurlu ürün yüzünden müşteriyle tartışmaması gerektiğini anlatmak için kullanılır. Ama bazılarında bu söz her kapıyı açan bir anahtara dönüştü: Ödedim, yani daha yukarıdayım.

Getirenden de, hazırlayandan da, siparişin öbür ucundaki herkesten de yukarıda.

Ödenmiş bir fiş tek başına insanı değiştirmez. Davranışı değiştirmek kişinin kendisine kalıyor ve bu, “siparişi onayla” düğmesine basmaktan daha zor.

Gecikmenin öfkesi neden kuryeye yöneliyor?

Gecikmenin her zaman bir zinciri vardır: Mutfak, paketleme, yol, adres, asansör, kapı zili.

Müşteri bu zinciri tek parça hâlinde görüyor ve hepsine birden kızıyor. Ama öfkenin de bir yere gitmesi gerekiyor. Zincirde ise karşısında duran, yüzü olan, elinde paket tutan tek halka var.

Mutfağa bağıramazsınız, trafiğe de. Elinin altındaki kişi kalıyor.

Biz buna haklı öfke diyoruz, oysa dürüst olmak gerekirse buna, canımızın çektiği her şeyi söyleyebileceğimiz birini bulmak demek daha doğru.

Kapıdaki insan işte böyle bütün teslimat hizmetinin yüzü oluyor ve sonra kimse o yüzün yerine geçmek istemiyor.

Kurye ve müşteri ilişkileri: Apartman kapısında sipariş teslim eden kurye ve müşteri

Kendi çocuğunuza böyle davranılmasını ister miydiniz?

Kendinizi sınamanın basit bir yolu var.

Onun yerine oğlunuzu koyun. Ya da yeğeninizi, herhangi bir akrabanızı.

Size, kapıda ona böyle konuşulduğunu anlatıyorlar. Ne hissedersiniz?

Büyük ihtimalle bunu kimin yaptığını öğrenmek istersiniz.

Ne yazık ki sıradan bir empati için bile bazen önce yabancının yerine kendi yakınımızı koymak zorunda kalıyoruz.

Bir de şunu düşünün: Böyle bir hikâyeyi dinledikten sonra ona o işte kalmasını rahatça tavsiye edebilir misiniz?

Kurye de canlı bir insan, hayatını kazanıyor ve yarın ne olacağını kimse bilmiyor.

Koşullar hızla değişir, bir gün siz de o işte olabilirsiniz. O zaman sizinle de, başkalarıyla konuşmaya alıştığınız gibi konuşulmasını istersiniz.

Mesleğe saygı, acımak değildir

Şimdi mesleğin saygınlığına gelelim.

Burada acıma duygusuna kapılmak kolay: Zavallı kurye, hadi hepimiz ona acıyalım.

Acımak da, bu arada, yukarıdan bakmaktır; yalnızca elinde mendil vardır.

Kuryenin buna ihtiyacı yok.

Ona gereken, işini yapan ve dürüstçe yapan bir insana gösterilen sıradan saygı.

Hiçbir meslek aşağılanamaz. Bir işin ne kadar prestijli sayıldığı, onu yapan insanın değerini belirlemez.

Şehir, taşıyan, temizleyen, satan ve getirenlerin sırtında duruyor. Onlar olmasaydı, görmeye alışmadığımız insanlara ne kadar çok şeyin bağlı olduğunu çok çabuk fark ederdik.

Müşteri hakları da var, kuryenin sorumluluğu da

Müşterinin hakları da elbette yerinde duruyor.

Kurye ve müşteri ilişkileri açısından önemli olan, hizmette yaşanan bir soruna itiraz ederken karşılıklı saygının korunmasıdır. Bir tarafın hakkını savunmak, diğer tarafın onurunu görmezden gelmeyi gerektirmez.

Sipariş geç, yanlış ya da bozuksa bunu söylemek ve düzeltilmesini istemek gerekir. Ama kalite istemek ile kapıdaki insana bağırmak farklı şeyler ve ikincisi siparişi düzeltmeye yaramaz.

Gecikme gecikme olarak kalır, bağırış da bağırış olarak.

İkincisinin sorumluluğu bağıranın üzerindedir, başka hiç kimsenin değil. Ne yorgunluk, ne açlık, ne de kötü bir gün bunu bir başkasına yükler.

Adil olmak gerekirse, öbür tarafı da söyleyeyim.

Kuryeler de birbirinden farklı. Bazıları küstahça davranıyor: Paketi neredeyse yüzünüze fırlatıyor, dişlerinin arasından konuşuyor, kibar bir isteğe sanki ona hakaret etmişsiniz gibi karşılık veriyor.

Böyle bir davranış da kabul edilemez ve mesleğe duyulan sempati onu mazur göstermez.

Kuryenin de nezaket görme hakkı, müşteri kadar; nezaketli olma yükümlülüğü de müşteri kadar.

Kaba davranıyorsa kabalığının sorumlusu kendisidir, müşteri de kendi kabalığının sorumlusudur.

Ödeme yapmak, başkasının onurunu satın almak değildir

Bu yüzden vardığım sonuç oldukça sıkıcı, ama doğru.

Saygı eşiğin her iki yanında da gerekli.

Müşterinin kendini üstün gören tavrı da, kuryenin buna karşılık veren öfkesi de olmadan.

Kurye ve müşteri ilişkileri, ancak karşılıklı saygı ve sorumlulukla sağlıklı biçimde sürdürülebilir. Bir hizmette sorun yaşanması, o hizmeti sunan ya da alan insanın onurunu ortadan kaldırmaz.

“Merhaba” ile “teşekkürler” hiçbir şeye mal olmaz, duymak da herkesin hoşuna gider.

Siparişin parasını ödediyseniz siparişinizi almış olursunuz.

O parayla başka hiçbir şey satın alınamaz; başkasının onurunu çiğneme hakkı da, bir insanın işini yapma isteğini kırma hakkı da.


Yelena Diana Dobrovolskaya
Türkiye’de Yabancı Medya Temsilcisi | RusTurkey.com Gazetecisi

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER